تبليغاتX
بیرجند،شهر فرهنگ و ادب

     

تاسوعا و عاشورای محرم امسال فرصت مغتنمی شد تا به بیرجند بروم و در مراسم عزاداری و سو گواری سید الشهدا (ع) شرکت کنم.علیرغم سرما و یخبندان بی سابقه در بیرجند امسال مراسم عزاداری ابا عبدالله توسط هیئت ها و دسته های مختلف عزاداری با شکوه و عظمت خاصی برگزار شد .حتی شبهای تاسوعا و عاشورا که سرما به عمق جان رخنه می کرد جوانهایی را دیدم که  تنها با یک لا پیراهن مشکی زنجیر می زدند و عزاداری می کردند.عشق به امام حسین (ع) و یاران با وفایشان سرمای کویر را بی اثر کرده بود و مردم از پیر و جوان زن و مرد در قالب هیئت ها و دسته های مختلف عزاداری در این مراسم شرکت می کردند.

شکوه و عظمت این حرکت عاشورایی به بیرجند حال و هوای دیگری بخشیده بود.معابر و خیابان های شهر مملو از پرچم ها ی سیاه عزاداری و شعار های مذهبی بود.عده ای با برگزاری مراسم روضه و نوحه خوانی در منازلشان و کمک به هیئت ها و خیریه ها نذرشان را ادا می کردند.صدای طبل و سنج و دهل همراه نوحه حزن انگیز مداح و نوحه خوان در بین دسته های زنجیر زنی و سینه زنی تبدیل به یک سمفونی معنوی و آرامش بخش شده بود.سمفونی که به راحتی از گوشه و کنار شهر به گوش می رسید.گروهی از جوانان و نوجوانان با ایجاد ایستگاه های صلواتی با چای و خرما از عزاداران پذیرایی می کردند.هیئت های حسینی،محبان الزهرا (س)،ابالفضل العباس (ع)،مرتضوی،عاشورا و ... شاخص ترین هیئت های بیرجند هستند که توسط مردم اداره میشوند و معمولا چند نفر ریش سفید از معتمدین عهده دار رهبری و راهنمایی هیئت می شوند.برنامه حرکت هیئت ها و مسیر حرکتشان درتاسوعا و عاشورا در جلسه ای که  توسط همین معتمدین برگزار می شود،معین می شود.معمولا در تاسوعا و عاشورا هر هیئت میزبان هیئت دیگری می شود و همین مساله در طول ایام عزاداری تکرار می شود.یادم هست که شب تاسوعا در بین عزاداران هیئت حسینی بیرجند مهمان هیئت محبان الزهرا(س) بودیم و فردای آن روز یعنی تاسوعا از محل هیئت حسینی به سمت مسجد امام حسین(ع) محل اقامه نماز جمعه حرکت کردیم و در آنجا مراسم عزاداری هیئت ها با حضور امام جمعه و سایر مسئولان بیرجند برگزار شد.در ظهر عاشورا همه هیئت ها به قتلگاه میروند و در آنجا مراسم عزاداری با شکوهی برگزار می شود. این حرکت ها و برنامه ها و صمیمیت نهفته در آن بر زیبایی عزاداری ها می افزاید وعلاوه بر بار معنوی مساله، حس نوع دوستی و همکاری را تقویت می کند.

عزاداری امام حسین (ع) در بیرجند تا چهل و هشتم،روز شهادت امام حسن مجتبی (ع) ادامه دارد و در طول این مدت به قول دکتر گنجی،امکان ندارد مراسم عروسی و جشن و سروری برگزار شود.

امام حسین (ع)برای آزادگی و دینداری جنگید و همراه یاران با وفایش شهید شد. عشق به او جا و مکان و قوم و طایفه خاصی نمی شناسد؛ عشق به حسین و آرمان والایش مهمان سینه تمام آزادگان است و سرخی خون پاکش هیچ رنگ تعلقی نمی پذیرد.قیام عاشورا،قیام در برابر ظلم و جور است.رهایی از ننگ و خواری است. حسین (ع) و یارانش با خون خود به تاریخ درس مردانگی وشجاعت داد.باشد که برای حضرتش پیروان راستینی باشیم.ان شاءالله.

 

                                                                                           2 بهمن 1386 - بیرجند

¤عکسها از Birjand city .com                                                                                                

+ امین فولادی سه شنبه دوم بهمن 1386 ساعت 16:3 |

مردم بیرجند از لحاظ مسائل دینی و مذهبی مردمان پایبند و معتقدی هستند.تجلی این باور و ایمان در زندگی روزمره و برخوردهای اجتماعی ایشان محسوس و بسیار زیباست.

بیرجند در ماههای رمضان و محرم و اعیاد و سایر مناسبت های اسلامی بسیار فعال است.در ماه محرم جوش و خروش هیئت های عزاداری و برگزاری مراسم عزاداری امام حسین (ع) با شور و عشق غیر قابل توصیفی از سوی جوانان و دوستداران اهل بیت، حال و هوای دیگری به شهر می بخشد.به خواست خدا امسال توفیق شرکت در مراسم تاسوعا و عاشورای حسینی را در بیرجند داشتم که باعث شد از نزدیک و در بین سوگواران ابا عبدالله به عظمت و شکوه این مراسم و عشق خالص و بی ریای نهفته در آن پی ببرم.(ر.ک.به نوشته تاریخ 2/11/86 )همچنین در اعیاد اسلامی همچون اعیاد شعبانیه،مردم با چراغانی کردن خیابان ها و معابر و پخش شربت و شیرینی،به جشن و سرور می پردازند.

دکتر محمد حسن گنجی استاد دانشگاه در مورد نحوه برگزاری مراسم عزاداری ایام محرم در گذشته، میگوید:

بیرجندیها همیشه سخت پایبند شعائر مذهبی و اصول شیعی بوده اند و این خاصیت به سبب همجواری جغرافیایی آنان با اهل سنت بیشتر در آنها تقویت شده و ریشه دوانیده است.در آن زمان از اول ماه محرم الحرام تا 28 صفر المظفر که قتل امام حسن مجتبی(ع) است،مجالس عزاداری مفصلی میگرفتند.به این معنی که روضه خوانی در تمام این دو ماه به تفاوت از یک تا چند هفته در خانه های اغنیا بر قرار بود.مهمترین این رو ضه خوانی ها مخصوص حسینیه شوکتی بود که به مدت بیست روز اول تا بیستم ماه محرم با تعزیه خوانی و اطعام مساکین و مستمندان و حتی اغنیا توام بود.معمولا ده روز اول در ساختمانی در داخل قلعه بالایی بیرجند که در آن زمان محصور بود و از در بزرگی که جنبه تاریخی داشت  در آن رفت و آمد می شد،بر پا می گردید.این ساختمان را که بعد ها به مدرسه دخترانه مبدل شد و فعلا (سال  78)محل یک کارگاه قالی بافی است،درآن زمان عمارت کهنه می نا میدند و این نام در مقابل عمارت نو که همان حسینیه و مدرسه شوکتی،باشد به کار می رفت.این ساختمان در ایام سال،محل سکونت کارگزار بیرجند بود و کارگزار مامور عالی رتبه ای بود که به خاطر سرپرستی و رتق و فتق امور مربوط به اتباع خارجه،از تهران ماموریت می یافت.

در ده روزه اول محرم در این ساختمان که محوطه نسبتا کوچکی داشت،مجالس عزاداری توام با تعزیه بر پا می شد.در روز ششم و هفتم محرم دسته های عزادار از محله های مختلف شهر حرکت کرده به محل تعزیه می آمدند.این دسته ها با آهنگ و شیپور و طبل حرکت می کردند و عزاداری آنها از سینه زدن و نوحه خواندن تجاوز نمی کرد.در بیرجند آن روزها در عزاداری ها زنجیر زنی معمول نبود و این کار از سالهای 1300 به بعد مرسوم شد.عزاداری و تعزیه متصل روز عاشورا در میدان قتلگاه که میدان بزرگی بود،بین ساختمان های قشونی و قبرستان بالای ده برگزار می شد.           

                                                                           برای بقیه مطلب روی ادامه مطلب کلیک کنید.


ادامه مطلب
+ امین فولادی دوشنبه یکم بهمن 1386 ساعت 15:40 |